Los Angeles Fall 2012

LA 2012

Los Angeles will always have a special place in my heart. Every time I flew back, it felt like coming back home. It’s always exciting as I longed for the memories I had had in the past several years. It’s a place where I had grown so much, emotionally. Seeing friends and familiar faces was the best thing that happened to my trip this time around. Continue reading

Advertisements

Beautiful Manhattan Beach

It already felt like a vacation being in LA. I had a fantastic weekend. 🙂

View from Manhattan beach pier…

That’s Malibu (remote view)…

At Marukai market near Torrance, I spotted this ceramic tea cup. It’s made in Japan. And the price is not that much more expensive than what I used to see for sale in Japan itself. I just couldn’t resist buying it…

The cup then perfectly matches with this powdered drink. Here is what they claimed to be popular in Japan: the nutritious drink made of Barley leaves. It’s loaded with fiber, vitamin C, vitamin A, calcium and iron. It’s said to also fight atherosclerosis, aging, and colon cancer. Basically it’s a detoxifying agent I guess. It tastes pretty refreshing….and it’s caffeine-free. Sounds marvellous huh? I guess it’s way much better than that fishy collagen powder I used to take with green tea.

…..

I was too excited about seeing Japan again that I almost forgot that I still have to prepare my presentation too! Ugh…this week I’m so super busy…finishing up my last case of PBL for this trimester, and finishing up this whole lot of experiments. I hope to spare sometime for slide preparation. Then I’ll be ready to pack my bag and fly!! 😀

Grand Ave

วันนี้ไม่ค่อยมีอารมณ์จะทำงานอะไรเลย เพราะล้าและเบื่อเหลือเกิน เบื่อกับการที่ต้องมา edit manuscript กับ figures กี่รอบแล้วก็ไม่รู้ ยิ่งมาวันนี้ คุณคนหนึ่งที่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับงานเรามากมายเลย (มี contribution less than 20%)แต่เราก็ได้ใส่ชื่อเค้าลงไปใน authorship ด้วย พี่เธอ ก็เรื่องมากๆสุดๆ วันนี้โทรมาฉอดๆๆ ว่าชั้นจะเอาอย่างโน้นอย่างนี้ โห แม่คุณ นี่หล่อนไม่ใช่ boss ชั้นนะยะ นี่เขียนก็ไม่ได้ช่วยเขียนอะไรเลย งานก็งานเราทำเกือบ 100% อยากจะเอาอะไรอยากได้ยังไงก็มาช่วยกันทำบ้างดิ แบบว่านี่ฉันเขียนอยู่คนเดียว ใส่ชื่อเธอลงไปก็นับว่าบุญแล้ว ….รำคาญมากๆสำหรับคนที่คิดว่าเราเป็นเด็กกว่าแล้วจะต้องมานอบน้อมทำตามคำสั่งเนี่ย ขอโทษ คิดผิด! เราสนใจในบทบาทการทำงานเท่านั้น and I don’t really care who you are–let alone how old you are! ใช่ว่าจะใหญ่โตมาจากไหน อยากจะได้ outcome แต่ไม่ลงมือทำงาน ไม่ทุเรศหรืออายตัวเองบ้างเหรอ เบื่อมากๆ ได้โอกาส วันนี้เลยออกมาจากแล็ป ไม่ทำแล้วงงงาน ยื่นโทรศัพท์ให้ Larry ไปสานเรื่องต่อกันเอง ส่วนเราก็ขับรถออกมาไป Japan embassy ที่ downtown ดีกว่า

………………………

เวลาพูดถึง Downtown LA คนมักจะนึกถึง Crime ความสกปรก homeless รถติด เป็น image ของ downtown ที่นี่เลย สมัยเรามาใหม่ๆ ไปเดินถนน Broadway ที่มักจะมีการถ่ายหนัง ก็พบว่าถนนสกปรกมากๆ กลิ่นอับชื้น สองข้างทางเดินไปนี่ แทบจะไม่มีคนขาวเลย (ไม่ได้มา discriminate อะไรตรงนี้นะ แต่บรรยายภาพเท่านั้น…) เวลาขับรถแถวๆนี้ก็ต้องระวังมากๆ เพราะคนhomeless เค้าจะเดินข้ามกันชนิดไม่สนใจสัญญาณไฟ … สรุปแล้วดูเหมือนจะเป็นที่ที่ไม่น่าไปเลย

จนกระทั่งได้มีโอกาสมาสอน Jonathan ที่สำนักทนายหนึ่งบนตึกเดียวกับธนาคารนี้บน Grand Ave

ก็เริ่มค้นพบว่ายังมี area ของ downtown ที่ดูปลอดภัยและน่าเดินอยู่ จริงๆแล้วก็ได้ความรู้มาจาก Jo เยอะเหมือนกัน เค้าได้บอกว่า คนทั่วไปก็มักจะคิดว่า Downtown นั้นไม่ปลอดภัย แต่สำหรับ Grand Ave–it’s the gem of downtown LA. บริเวณถนนนี้ยังเป็น targeted place ที่ได้รับงบประมาณเพื่อฟื้นฟู image ของ downtown ให้เป็นที่ที่ upscale ทันสมัยและน่าอยู่ขึ้นด้วย …วันก่อนฟังข่าว เค้าได้เปรียบเทียบ project การพัฒนานี้กับการพัฒนา downtown San Diego ซึ่งใช้เวลากว่า 30 ปีในการเปลียนภาพลักษณ์ให้กลับมาเป็นที่ที่น่าอยู่ ….ตอนนี้ Downtown SD นั้นดูดีจริงๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะเคยเป็นแหล่งไม่ดีมาก่อน….ถ้า image ของ downtown LA เปลี่ยนไปได้ก็คงจะดีเหมือนกัน..

นอกเรื่องไปหน่อย จริงๆวันนี้ตั้งใจจะมาขอ Japan visa สถานทูตญี่ปุ่นอยู่บน Grand eve เช่นกัน อยู่บนอาคารเดียวกับ PricewaterhouseCoopers (PWC)

ถ่ายรูปมาชนิดขาดศิลปะอย่างยิ่ง….

บนถนนนี้จะมีช่วงที่ชันมากๆอยู่ตอนหนึ่ง ถือว่าค่อนข้างเป็นเอกลักษณ์ เพราะถนนที่นี่ส่วนใหญ่จะราบๆ ไม่เหมือนกับ Downtown Sfo หรือ ที่ Seattle…

มองลงไปที่ Fwy

ทางขึ้น law firm ใหม่ของ Jo

ตรงข้ามก็เป็น Central library เราชอบมากๆเลยนะ ทำไมถ่ายรูปออกมาได้แย่อย่างนี้ แต่ข้างในสวยมาก เป็น library หนึ่งที่เราชอบมากๆเลย ที่จอดรถก็สะดวกมาก (ปกติแถบ downtown จะหาที่จอดยากและค่าจอดมักจะแพง) ที่นี่หลัง 3 PM เป็น Flat rate only $1. เสียดายเวลาปิดเร็วไป (8 PM)

วิวด้านหลังห้องสมุด

………………………

พอกลับบ้านมากำลังคิดอยากจะออกไปหาอะไรกิน ปรากฎว่ามี new product มาให้ลองฟรี อยู่ใน mailbox: Roasted chicken rice ก็เลยลองเอามาทำกินดูก็แล้วกัน ถือว่าประหยัดไปอีกมื้อ

วิธีทำก็ง่ายมาก ใส่น้้้ำ ใส่ข้าว แล้ว simmer 10 นาที

หรือรอจนข้าวนุ่ม…เป็นอันเรียบร้อย

รสชาติก็โอเคพอกินได้ แต่ไม่ได้ประทับใจมาก ….คงจะไม่ซื้อมากินหรอก ฮาๆ ….ไหนๆก็อยู่บ้านแล้ว มื้อเย็นนี้ก็เลยต่อด้วยลูกกลมเล็กจาก Niji ด้วยเลย ของโปรด…

วันนี้เราเขียนอะไรเรื่อยเปื่อยมากๆเลย….อารมณ์ไม่ค่อย stable ยังเบื่อเซ็งๆอยู่เหมือนกัน แต่คงต้องบังคับตัวเองไปนั่ง edit งานต่อ..เจอกันครั้งต่อไปค่ะ 🙂

Pinkberry ice-cream

What the raves are all about?

(picture from Pinkberry.com)

Last night I went to p’Pon’s friend’s farewell dinner in Thai town. Then somebody suggested that we go to ‘Pinkberry’ the ice-cream place afterwards since we were already that close. It was almost 12 am and I wondered if the shop was still open. I heard some raves about the ice-cream before but never really tried it (though there is also one near UCLA). From what Yum told me, the shop owner was a Korean USC grad. They claimed to sell frozen yoghurt icecream with low calories. Probably because of its originality, unique taste and health concern, shortly after lauching its first location in LA, Pinkberry has become a hot new trend for SoCal people and the New Yorkers. I looked up on their web, and there are already 7 locations within my vicitnity. Obviously, it’s a fast-growing business. However, Pinkberry also faced a lawsuit claiming its yoghurt was not real. I also heard of other pinkberry lawsuits about their stealing the original recipe from Korea.

Nonetheless, what we saw at Pinkberry Hollywood last night was still a crowded place with a long line even when it’s already late at night. Their ice-cream selections were not too broad. You can choose either an original or a green-tea flavour, and topped with various kinds of fruits, chocolate, marshmallow, etc. I am not a fan of toppings so I tried the smallest size of cup in original for $2 something. I must admit the ice-cream taste was unique in its very yoghurt taste–unlike having a cup of yoghurt or a cup of TCBY. Others who tried the green tea though all agreed that it tasted horrible.

Anyway, when I got home I had intense stomach pain and followed by diarrhea. I doubt if it’s because of the yoghurt or because of the food. Then again I don’t remember having much for dinner anyway. All in all, it’s a good-to-try but I’m not too enthusiastic to go back again.

Garden

วันนี้เดินเข้าไปที่แล็ป แล้วก็สะดุดตากับโต๊ะนั่งและร่มอันใหม่ ในสวนซึ่งคุณ professor ของเราเป็นคนปลูกเองกับมือ เลยถือโอกาสเก็บรูปมาฝาก ไม่ได้ดู fancy มากมาย แต่ก็ดูร่มรื่นดีนะ จริงๆถ้ามีสีเขียวมากกว่านี้ก็คงจะดี มี background เป็นส่วนของตึกมากไปหน่อย

แถมด้วยความแห้งแล้งของลานจอดรถ

New Hair Cut

พอดีกับวันนี้รู้สึกว่าตัวเองใส่เสื้อผ้าเข้ากับ garden theme โดยไม่ตั้งใจ จริงๆ เจ้า floral trapeze top นี้ซื้อมาจาก Urban Outfitters online shop ตอนได้มาครั้งแรกรู้สึกผิดหวัง ไม่กล้าใส่เพราะรู้สึกเหมือนกระโจมอกเลย….แต่พอเอาเข้าจริงๆ มาลองใส่ตอน weekend มันก็ดูสดใสดีเหมือนกันนะเนี่ย (หรือว่าคิดไปเอง) ฮิๆ ….

พอตอนเย็นก็นัด Angie ไว้ อยากจะตัดผมมานานแล้ว เพราะรู้สึกว่าผมยาวนอกจากจะจัดทรงยากแล้ว (ต้องมาคอยทำให้ตรง) ก็ยังเปลืองแชมพูด้วยนะเนี่ย บอก Angie อยากได้ทรงสั้นๆ เราสองคนก็เลยช่วยกันเลือกแบบออกมา
หลังจากตัดเสร็จ บอก Angie ว่า とてもすきです!(Totemo suki desu = I like it very much!) ถูกใจเลยน้า Angie’s skill never disappointed me.

เดี๋ยวคนอ่านอาจจะงงว่าอยู่ประเทศอะไรกันแน่ …จริงๆแล้วอยู่ที่นี่ เรามีความรู้สึกว่าได้ the best of both worlds (east and west) อาจจะเป็นเพราะ mixed culture ก็ได้… วันนี้จบสั้นๆไว้แค่นี้ก่อนแล้วกัน